เชษฐ์ เชษฐโชติศักดิ์ กับ ความสมมาตร กลาง ความขัดแย้ง

Home / สกู๊ปมิวสิคเอ็มไทย / เชษฐ์ เชษฐโชติศักดิ์ กับ ความสมมาตร กลาง ความขัดแย้ง

เชษฐ์ เชษฐโชติศักดิ์ กับ ความสมมาตร กลาง ความขัดแย้ง

แนว แนว แนวได้อีก ระหว่างที่กำลังนั่งฟัง 10 เพลงเด็ดๆ จากอัลบั้ม Dead/Ended Human Action ของ The Papers ศิลปินที่นิตยสาร DDT ได้เอ่ยไว้ในฉบับ Superband 2009 ว่า นี่แหละ 1 ใน 55 โคตรจะมาแรงแห่งปี (ที่แล้ว) ที่จะว่าไปตามเว็บบอร์ดต่างๆ ก็พูดถึงเยอะ วันนี้ผมเลยขอหยิบบทสัมภาษณ์จากมติชน ของ เชษฐ์ เชษฐโชติศักดิ์ หรือ ป็อป แกนนำ The Papers ศิลปินอินดี้สุดแนว มาฝากกัน อยากรู้จักตัวตนของ The Papers มากขึ้น ต้องติดตามครับ

 

 

 

“ความสมมาตร กลาง ความขัดแย้ง  เชษฐ์ เชษฐโชติศักดิ์”
ชายหนุ่มอายุ 19 ตรงหน้าหัวกระเซิงเหมือนเพิ่งโดนน้ำมาหมาดๆ บางส่วนยังจับตัวเป็นก้อนน้อยๆ บอกว่าเขาเพิ่งสระผมมาเมื่อครู่แล้วก็เช็ดด้วยผ้าขนหนู โดยไม่ผ่านไดร์เป่าผม หรือเจลแต่งผมอะไร คนละเรื่องกับทรงผมแบบเกาหลีที่เด็กรุ่นราวคราวเดียวกับเขาชอบทำ เขาใส่เสื้อยืดคอกลมสีดำกับเสื้อสกรีนเอง เอนหลังสบายๆ ท่าทางธรรมดาๆ ดูห่างไกลกับการเป็นใครเป็นอะไรสักอย่างหนึ่ง ในสังคมไทยตอนนี้ที่ “ลุกส์” มีความสำคัญกว่าสิ่งที่อยู่ในหัวเยอะเลย เขาดูธรรมดามากเมื่อเทียบกับการที่ชื่อจริงนามสกุลจริงเขาคือ เชษฐ์ เชษฐโชติศักดิ์ หรือ ป็อป ลูกชายคนโตของ เฮียฮ้อ-สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ ประธานกรรมการบริษัท อาร์เอส เบอร์ 2 ของวงการเพลงไทย ซึ่งน่าจะไม่แปลกใจถ้าเขามาเจอเราในทรงผมที่นำสมัยที่สุด และเสื้อแบรนด์เนมอะไรสักอย่าง และน่าจะไล่จีบดารานักร้องไปทั่ว แต่ เชษฐ ไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิด เขากำลังจะมีอัลบั้มอินดี้เล็กๆ ที่จะวางแผงในเดือนหน้าในนามของ The Papers ในชื่อชุด Dead/End Human Action ที่ออกกับค่าย 9 ริคเตอร์ ของอาร์เอส

 

“มันก็ไม่ใช่ความโกรธเกรี้ยวของวัยรุ่นอะไร The Papers ตรงๆ มันก็คือหนังสือพิมพ์ คือผมมักเขียนเพลงจากการที่เฝ้ามองสิ่งรอบๆ ตัว แล้วบันทึกลงไป ทำให้มันเป็นรูปธรรมถ้าไม่เขียนลงไป มันก็จะล่องลอยอยู่ในอากาศและหายไป ส่วนชื่ออัลบั้มมันเกิดจากตอนที่ผมนั่งอยู่ในร้านอาหารที่บริสเบน แล้วมองคนเดินไปเดินมามันก็เกิดความรู้สึกนั้น ที่มันดำเนินไปเรื่อย”

 

แต่เอาเข้าจริง ป็อปบอกว่า อัลบั้มนี้เขาไม่ได้คิดจะทำมันเลยด้วยซ้ำ เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่เล่นดนตรีเลย ส่วนมากสนใจแต่การทำหนังสั้นมากกว่า เพราะว่าเอาเข้าจริงเขาก็รู้สึกว่า ไม่ค่อยมีประโยชน์ที่จะทำเพลงออกมาเพราะแทบจะไม่มีอะไรที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน ปัจจุบันเป็นยุคที่เรียกได้ว่าโพสต์ (ยุคหลัง) ของ โพสต์-โมเดิร์น แล้วด้วยซ้ำ เพราะทำไปก็เท่ากับรีไซเคิลงานเก่าของคนอื่นไปเรื่อยๆ มันไม่ค่อยน่าตื่นเต้นสำหรับเขาแล้ว

“ผมมาเล่นกีตาร์เพราะไปเจอเพื่อนชาวตุรกีชื่อแซม บังเอิญเราชอบ Red Hot Chilli Pepper เหมือนกันก็เลยมานั่งแกะเพลงของวงนี้มาเล่นด้วยกันแล้วก็เล่นแจมกันไปเรื่อยๆ แล้วก็บังเอิญว่าผมชอบการ์ตูนเรื่อง เบ็ค (Beck) ซึ่งเป็นการ์ตูนเรื่องราวของวงดนตรีวงหนึ่งก็เลยทำให้รู้สึกอยากเล่น”

 

 

อัลบั้มชุดนี้ ป็อปว่า เขาแต่งเพลงเก็บแล้วก็อัดไว้ฟังเอง ตั้งแต่ช่วงที่เรียนไฮสกูลที่ออสเตรเลียแล้ว และก็ในช่วงที่อยู่คนเดียวรอเรียนมหาวิทยาลัยก่อนที่จะกลับมาประเทศไทย ซึ่งพอกลับมาได้คุยกับ เจษฎา หันช่อ ผู้บริหารค่าย 9 ริคเตอร์ ซึ่งพอฟังเพลงแล้วสนใจจึงมาเป็นอัลบั้มนี้ โดยที่ส่วนใหญ่เขาเป็นคนโปรแกรมและเรียบเรียงทั้งหมด รวมไปถึงกำกับมิวสิควิดีโอแล้วก็ออกแบบปกอัลบั้มเองด้วย

 

แต่ถ้าถามว่า เขาพอใจงานของเขาชุดนี้หรือไม่ ป็อปตอบว่า ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว
“มันรก ไร้ทิศทาง ไม่มีเอกภาพ ซาวด์ก็ไม่ดี แล้วก็มีหลายอย่างที่อยากจะแก้ไข ก็อาจจะเหมือนงานชุดแรกของศิลปินใหม่ส่วนใหญ่มั้ง”

เขายิ้มน้อยๆ แบบเขินๆ ที่มุมปากขณะที่อีกมือก็ม้วนปอยผมที่ลงมาปรกแถวๆ หน้าไปด้วย ซึ่งที่จริงในฐานะลูกของเจ้าของบริษัทอย่างเขาแค่กระดิกนิ้ว ก็เรียกคนเก่งหาคนมาทำงานทำดนตรี ดูเรื่องคอนเซ็ปท์ อะไรต่อมิอะไรได้ หรือจะออกอัลบั้มเพลงป๊อปแข่งกับศิลปินเกาหลีก็คงไม่ได้ยากเย็น

“ปล่อยให้ น้องๆ กามิกาเซ่เขาทำไปดีกว่าครับ” ป็อปยิ้มขำ

 

ถ้าจะถามว่า ชอบไหมกับงานในบริษัทของคุณพ่อที่ผ่านมา ป็อปตอบแบบไม่คิดเลยสักนิดว่า
ไม่ชอบเลย แล้วไม่ชอบมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ส่วนมากเขาก็ฟังวงดนตรีอย่างคนฟังเพลงทั่วๆ ไปมีวงที่เขาชอบอย่าง โมเดิร์นด็อก กับ เรดิโอเฮด ซึ่งเขาชอบแนวทางของทั้งสองวงเป็นพิเศษเท่านั้นเอง ส่วนมากแล้วออกจะฟังเพลงไม่หลากหลายมากมักจะฟังแต่อะไรที่เขามั่นใจว่าชอบเท่านั้น

“การเป็นผม (ลูกเจ้าของบริษัท) อันที่จริงมันก็มีข้อดี พอเราอยู่ตรงนี้ที่เมืองไทย ทุกอย่างมันดูสวยดูดีไปหมด บางทีผมตื่นมาในห้องตัวเองที่บ้านยังงงๆ เลยว่าที่เห็นนี่มันจริงหรือเปล่า แต่ว่าผมก็มีอีกด้านหนึ่งซึ่งโดนส่งไปเรียนที่ออสเตรเลีย ตอนก่อนจะกลับมาไทยผมก็อยู่คนเดียวในห้องแคบๆ ไม่ได้หรูอะไร เราก็ต้องมีส่วนแบบนี้บ้าง”

 

 

ป็อปว่า การไปเรียนต่างประเทศของเขามันช่วยเปิดตัวเขาให้กว้างขึ้น จากเด็กขี้กลัวที่ไม่กล้าตั้งคำถามกับอะไร ได้แต่ทำตามคำสั่งให้เป็นอีกอย่างหนึ่ง
“ผมเหมือนจะยังค้นหาตัวเองอยู่ แต่ว่าผมเป็นคนโชคดีที่ว่าสามารถทำหลายอย่างได้ดี นอกจากว่ายน้ำซึ่งทำยังไงก็จมตลอด (เขายักไหล่) แต่อย่างเรื่องหนังสั้นหรือเพลง ที่ผมทำผมว่ามันไม่ได้ ทำให้เกิดอะไรใหม่ แล้วก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเพราะเป็นการตอบสนองความต้องการของเราคนเดียว ที่ผมทำนี่ก็แค่พิสูจน์ว่าทำได้ก็เท่านั้น ถ้าจะยึดเป็นอาชีพก็ต้องทำมันไปเรื่อยๆ ไม่จบสิ้น ที่จริงผมอยากทำอะไรใหญ่ๆ กว่านี้ที่ทำครั้งเดียวแล้วได้เลย หลังจากนี้ก็มีแผนจะทำอัลบั้มเพลงประกอบนวนิยาย ขนาดสั้นที่เพื่อนของเขาที่เรียนด้วยกันที่ออสเตรเลียเป็นคนเขียน แล้วก็อาจจะหาเวลาปลีกตัวเพื่อทำงานอะไรใหม่ๆ สักหน่อย”

 

แล้วเราทำตัวแบบนี้คุณพ่อว่ายังไง? เรายิงหมัดเด็ด ป็อปยิ้มก่อนหลิ่วตาบอกว่า
“เขาปล่อยเต็มที่นะ เข้าใจว่าคงปล่อยให้มันบ้าไปก่อนเดี๋ยวก็หายบ้าไปเองนั่นแหละ” ฮาทั้งถามและคนตอบ

 

 

 

Million People (Million Shadows) – The Papers



The Papers – Million People (Million Shadows)ดูวิดีโอทั้งหมด กดที่นี่

 

 

ที่มาจากหนังสือพิมพ์มติชน

 

สำหรับแฟนๆของ The Papers เรามีภาพจากงาน ท่าพระจันทร์ เฟสติวัล เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา มาฝากกันครับ